“DYOS ko, bakit mo kami pinababayaan?”

Malamang sa hindi, minsan, narinig na natin ang panaghoy na ito sa isang tao, sa maraming tao o possible rin na minsan, nasabi na rin natin ang linyang ito.

Sa taong ito, ang dami-daming mga kalamidad, gawa ng tao o kalikasan, ang humagupit sa ating bansa – gyera sa Zamboanga, lindol sa Bohol, bagyong Yolanda sa Visayas, PDAF scam at iba pa.

Ang lahat ng ito ay nakikita ng ating mga mata, nararamdaman natin ang sakit ang hirap ng mga taong nasalanta. Aminin man natin o hindi, apektado rin tayo, nababagabag, napapaisip, napapatanong, Dyos ko, bakit laging ganito?

Minsan, ang mga delubyo ay nagbibigay din ng maraming positibo at negatibong bagay at sigurado alam na ninyo ang marami doon pero, hindi po yon ang punto ko sa muni-muning sulatin kong ito.

May kwento akong naalala. Di ko na lang po matandaan (sensya na po) kung saan o kung sino ang nagkwento.

Minsan, may malakas na bagyong parating. Sinabi ng PAG-ASA na napakalakas nito at ito ay may dalang super lakas na ulan at magdudulot ng mawakang pagbaha sa kabayanan at ang lahat ay pinayuhan na mag ebakwet na sa ligtas na lugar.

Sa isang magarang bahay ng isang mayamang ale na super relihyoso, sinabihan nya ang kanyang mga kasama sa bahay na magdsal para lahat sila at iba pang tao ay maligtas sa perwisyong dala ng parating na bagyo.

Isang araw bago dumating ang bagyo, umikot sa kabayanan ang mga opisyales ng gobyerno at sinabihan ang mayamang ale na lumikas na. Dahil, matindi ang paniniwala ng mayamang ale, sinabi nya sa mga opisyales na di sila lilikas dahil sa paniniwala nya na sila ay maliligtas – Our God will protect and save us.

Dumating ang bagyo, tumataas na ang tubig, pinuntahan ulit ng mga opisyales ang mayamang ale at hinikayat na sumakay na sa truck para sila ay mailikas sa ligtas na lugar. At tulad ng nauna nyang sagot, Our God will protect and save us. Yong iba na lang po ang puntahan ninyo

Tumataas na ang tubig, at inabot na ang bahay ng ale. Umakyat sila sa second floor ng magarang bahay. Tuloy tuloy pa rin ang kanilang pagdarasal.

Dumating ang rescue team sakay ng isang sasakyang pang-tubig. Hinikayat muli ang mayamang ale. at muli, tulad nang mga nauna nyang sagot, our God will protect and save us. Yong iba na lang po ang puntahan ninyo.

Lumaki at tumaas ng tumaas ang tubig habang papalakas ng papalakas ang buhos ng ulan. Napilitang umakyat sa bubungan ang mayaman at relihysong ale kasama ang iba pang tao na nasa magarang bahay.

Muli, dumating ang rescue team at sinabihiang sumakay na kayo dito sa amphibian at lisanin na ninyo ang inyong lugar dahil napaka delikado na. ang mga ibang taong kasama nya ay sumunod sa panawagan ng rescue team subalit ang mayaman at reliyosong ale ay di natinag. Humingi lang sya ng ilang pirasong tinapay at isang boteng tubig at hinayaan na nyang makalikas ang kayang mga kasama. sinabi nya sa kanila na wag na syan alalahanin, may power ang prayer, my God will listen. My God will save and protect me.

Noong makaalis na ang rescue team, lalong nagngalit ang panahon. Habang ang ale ay nag-iisang nag darasal sa bubungan hawak-hawak ang rosaryo, ilang pirasong tinapay at isang boteng tubig, hindi na nakayanan ng magarang bahay ang malakas na agos ng tubig baha. Naanod ang magarang bahay. Natigok ang mayaman at reliyosong ale.

Habang naghihingalo ang ale, napansin nya na nasa harapan nya ang Dyos. May konting tampo sya na tinanong si Lord.

“God, bakit po di ninyo dininig ang aking mga dasal. Pinabayaan po ba ninyo ako?”

“Anak, hindi! Sa totoo lang, dinig na dinig ko lahat ng iyong dasal. Sinagot kita pero di mo ako pinakinggan.”

“Papaano po nangyari yon? Kung nadinig po ninyo ang aking mga dasal, di sana, ligtas ako ngayon, di naanod ng baha, buhay na buhay.”

“Anak, di ganon yon. Di ba ilang beses na kitang tinatawag para lumikas. Ilang beses kitang pinadalhan ng tulong para makalikas ka sa ligtas na lugar, pero imbis na tanggapin mo ang aking alok, nagmatigas ka at di ka nakinig.At bago pa ang rescue team at higit sa lahat, BINIGYAn kita ng UTAK para gamitin mo. Sa katunayan, tuwang tuwa ako sa yo noong ginagamit mo yon kaya biniyayaan kita ng mga kayamanan sa mundo. Pero, sa pagkakataong ito, nagulat ako sa iyo. Nawala ang UTAK na ibinigay ko sa yo.”

Hiyang-hiya ang ale. Natameme.

At ito po ang punto ng sulatin kong ito.

Tulad ng ale sa kwento, TAYONG mga PINOY ay BINIYAYAAN ng UTAK. Sa kasamaang palad, di natin ito ginagamit. Ilang beses na ba tayong naghalal ng mga walang kwentang lider kapalit ang ilang pirasong tinapay at isang boteng tubig habang hawak hawak ang rosaryo at nagdarasal, humihingi ng tulong sa Dyos?

Sa mga patindi na patinding kalamidad na humhagupit sa ating bansa, na e expose ang ugali ng mga walang kwentang lider na ibinoboto natin, ang bulok na sistemang hindi natin tinatanggihan bagkos nakikilahok pa tayo. At sa huli, marami sa atin ang nangamamatay sa gutom, sa sakit, sa kawalan ng kabuhayan, sa mga kalamidad at iba pa.

Kung ginagamit lang sana natin ang ating mga UTAK para maintindihan natin ang patindi na patinding mensahe at sagot sa ating mga dasal, SIGURO maliligtas tayo, magiging maayos ang buhay natin.

Malapit na po uli ang eleksyon. Ilang panahon na lang. Gagamitin ba natin ang ating mga UTAK o hahayaan na lang natin matulad sa aleng NATIGOK?

Sana, kung makakaharap natin Sya, hindi na sana ma-replay ang usapan ng ale at Dyos:

“God, bakit po di ninyo dinidinig ang aking mga dasal. Pinabayaan po ba ninyo ako?”

“Anak, hindi! Sa totoo lang, dinig na dinig ko lahat ng iyong dasal. Sinagot kita pero di mo ako pinakinggan.”

“Papaano po nangyari yon. Kung nadinig ninyo ang aking mga dasal, di sana, ligtas ako ngayon, di naanod ng baha, buhay na buhay.”

“Anak, di ganon yon. Di ba ilang beses na kitang tinatawag para lumikas. Ilang bese kitang pinadalhan ng tulong para makalikas ka sa ligtas na lugar, pero imbis na tanggapin mo ang aking alok, nagmatigas ka at di ka nakinig.At bago pa ang rescue team at higit sa lahat, BINIGYAn kita ng UTAK para gamitin mo. Sa katunayan, tuwang tuwa ako sa yo noong ginagamit mo yon kaya biniyayaan kita ng mga kayamanan sa mundo. Pero, sa pagkakataong ito, nagulat ako sa iyo. Nawala ang UTAK na ibinigay ko sa yo.

ANAK, di mo ba napapansin, palakas ng palakas ang aking mga KATOKsa pintuan mo. Sana naman, gamitin mo ANG UTAK mo para unawain at intimdhin mo ang mensahe ko “

Sana. Sana nga. Sana nga. Sana nga! Harinawa!
Image

^***

Naghihintay sa ano mang sagot ninyo, malumanay man o bayolente. he he he

Pnoy, Mirriam, Pugante Napoles, at iba pa

Sumuko na ang PUGANTENG si Janet Lim-Napoles! Yan ang breaking news sa halos lahat ng media outlets sa Pinas kanina.

Wow! Galeng! Finally, ang Most Wanted Fugitive (PUGANTE) na may patong sa ulo na PHP10 billion pork este reward na sampung milyong piso (mula limang milyong piso), ay sumurender na.

Kanino? Sa taong may pinakamataas na pwesto sa gobyerno ng Pinas, si Pnoy.

Bakit kay Pnoy? Kasi si Bishop Tagle, dedma lang. Ang sabi nga nya, “Alam nyo mas maganda pa, magpa-litrato na lang tayo.

Kaya, parang gusto ko nang maniwala sa sinabi (daw) ni Napoles, “Hawak ko ang gobyerno ng Pinas.”

Imagine, ang tindi talaga ng koneksyon ni Napoles, abot sa palasyo, sa Pangulo pa sya sumuko.  Iba talaga kapag may P10.00 bilyones na itinatagong pork. At tila yata,  inihatid (???) pa ni Pnoy si Napoles sa Camp Crame.

Kung sabagay, di rin nalilihis ang ganitong sitwasyon kasi sabi ni Pnoy, ‘Kayo ang boss ko.

Si Janet Lim-Napoles ay Pinoy kaya sya ay Boss rin ni Pnoy.

O di ba?

BUTt, if I were Pnoy (unfortunately, di ako si Pnoy.  bayani lang ako. lol), I would ask ordinary folks from the so-called informal settlers and let Napoles surrender to them in their place. MAS OKAY KUNG DOON SA BAHAY NG INFORMAL SETTLERS SA ILALIM NG TULAY! 

Wag na ninyo akong tanungin kung bakit?

Teka ang warrant of arrest pala ni Napoles  ay para sa kasong “serious illegal detention,” Ang kaso para sa “PLUNDER o PANDARAMBONG” ay  later pa lang daw ayon sa kanya. lol

Description unavailable

Photo credit: James Sarmiento

Sumuko na si Napoles!  Yan ang breaking news kanina sa Pinas.

Ang tanong, bakit ngayon lang?

Sa wari ko, plantsado na ang script.  Makatotohanan na ang rehearsals sa workshop, memoryado na mga linya at dayalogo, handa na rin ang bida, kontra-bida at ekstra ganon din ang entablado at ang mga props

Lights, camera, action!

Welcome to the 2013 series of The Philippines Never-ending Story Part (n)x! – Ang walang Hanggang Nakawan at Lokohan.

Ang huling eksena sa serye na ito na pinag-iisipan pa, To be forgotten or to continued: SASAMPULAM BA o HNDI? Makukulong ba sya at sila?

PAHABOL:

Sabi ni Mirriam, ang politics ay isang salita na binubuo ng dalawang pantig (syllable):
poli = many
tics = blood sucking parasites

Mirriam does politics and she belongs to it .
so
Miirriam is one of the many blood sucking parasites.

LOL.

Paunawa:  Kung sa palagay mo ay walang kwenta ang post na ito, mag-iwan ka ng iyong bakas o bayolenteng reaksyon sa ibaba nito. Salamat po.

PUSO, Basketbol, PDAF SCAM at iba pa.

Kagabi, habang pinapanood ko ang video ng laban ng Gilas Pilipinas sa Korea, sa huling parte ng video, napansin ko maraming pinoy ang napaiyak.

Hindi ako nagulat.
Pero napaisip ako.
Napaisip ng malalim.
Bakit ganon?
Kung INIYAKAN natin ang panalo ng Gilas Pilipinas,
bakit di natin INIIYAKAN ang bilyon o trilyong piso
na araw-araw, sama-samang,
ninanakaw ng mga opisyales ng ating gobyerno, senador, kongresman, gobernador, mayor, konsehal, kapitan ng barangay at iba pa?

Bakit ganon?
Ano ba ang mas importante sa ating mga Pinoy,
basketbol o ang bilyones na
ninanakaw sa atin?

Maraming pinoy ang nagsabi,
PUSO ang dahilan sa pagkapanalo ng Pinas sa Korea
pero nasaan ang ating puso
sa mga kababayan nating nagugutom, napipilitang kumain ng PAGPAG,
nakatira sa ilalim ng tulay na ang tawag nila ay bahay,
ang dumadaming mangmang,
mga magsaka at mangingisadang baluktot na ang katawan,
mga namamatay ba hindi man lang nakakita ng hospital,
mga pamilyang pinoy na nawawalay sa ama, ina o kapatid para mabuhay
dahil
HINDI man lang tayo naiiyak
sa galit
sa mga taong GANID na
nagpapasasa sa PERA mg bayan,
harap-harapang ninanakawan
tayo
hindi lang ng pera
pati na
ang ating kinabukasan at buhay na marangal.

Puso?
May PUSO nga ba tayong mga Pinoy?
Nasaan?
Nasa basketbol ba
o sa ibang bagay?
Puso?
May puso nga ba?
sa tingin ko,
WALA!
Dahil, na SCAM na rin ang Puso ng karamihang Pinoy.
Dahil bukas makalawa,
lahat ng magnanakaw
IHAHALAL na naman natin
para NAKAWAN ulit tayo!

Puso?
May PUSO nga ba ang mga Pinoy?
Kung minsan o madalas WALA!
WALA sa LUGAR!

Mamayang gabi,
kapag nanalo ang Gilas Pilipinas laban sa Iran
baka iiyak na naman tayo.
Pagkatapos ng basketbol
di ba tayo IIYAK sa galit
sa mga mangnanakaw na naglipana
sa ating bansa?
Hahayaan na lang ba natin silang
MAGNAKAW ng MAGNAKAW
dahil tsampyon sa Asian basketbol
ang koponang Gilas Pilipinas?

Marami ako gusto sabihin
pero di ko na isusulat dito
Naiiyak ako
sa takbo ng ating pag-iisip!
sa PUSO nating
tila baga wala
sa lugar.

Puso?
TANGA?
BALIW?

BUKAS, May 13, 2013 – Eleksyon

The man @ Baguio City public market

The man @ Baguio City public market

Bukas, eleksyon na.

Mga kabayan ito ang tamang panahon para pabagsakIn ang mga KANDI-DATUNG mapagsamantala sa kahirapan ng taong-bayan, bumibili ng DANGAL at ginagawang mga HUDAS ang mga Filipino.

Kung naging HUDAS ka man,

BUKAS ang panahon para MABAWI MO ang yong DIGNIDAD na niyurakan ng mga KANDI-DATUNG nanamantal sa yong kahinaan o kahirapan.

Bukas, hindi ka na si Hudas.

BUKAS, ikaw ang BOSS!

Bukas, ikaw ay isang tunay na Pinoy!

De Do Do Do, De Da Da Da Is All Your Politicians Want To Say to You

They are MEANINGLESS but you simply believed them.

Last night I was in the airport to pick my kumpare who is going back to reality. Going back to reality because his vacation in Manila is over. lol

As I was waiting for him to come out from the door of the airport, I was seated with a young Filipino couple.

The wife holds their sleepy young son. The boy’s head is comfortably rested in his mother’s right shoulder while the father lovingly brushes his hair.

The sleepy boy then lifted his head and turned to his father, “Yes baby, sleep ka pa ha. Lolo is not coming out yet,” said the father.

The door opens. The father stands up to check whether the Lolo is among the passengers. As he sits down, the young kid extends his hand to his father saying, “de dodo.”

For us Pinoys, we know what that means – he is hungry and he needs his milk.

Early in the moning today, I was watching a youtube video of Sting live in Manila. And mind you, what the boy has just said is exactly the song which I googled the lyrics so I can sing along with.

Poets, priests and poiticians
Have words to thank for their positions
Words that scream for your submission
And no one’s jamming their transmission
‘Cos when their eloquence escapes you
Their logic ties you up and rapes you.

De do do do, de da da da
Is all I want to say to you
De do do do, de da da da
Their innocence will pull me through
De do do do, de da da da
Is all I want to say to you

De do do do, de da da da
They’re meaningless and all that’s true

What I just saw in the airport made me realize that:

The song is not meaningless.

Between the boy and the father, the ‘de do do, da da da ‘ means so much more than asking the father a milk. It is a language of love.

For the Kupal politicians the ‘the de do do’ is not really meaningless when said eloquently. It spells magic.

For the even more kupal pinoy voters, the “de do do’ means so much more than a lovely song heard from ibong Adarna. It is a language of doom. No common sense needed. No logic required.

As we leave the airport, my mind still sings;

de do do, de da da.

I just wish that the boy grew up as Jose Rizal expected him to be – the future of our mother land.

de do do, de da da, nagrereklamo ka pero sila pa rin ang ininoboto mo. de do do, de da da, is al i want to say to you.

de do do do, de da da da, they’re meaningless and all that’s true.

de do do do, de da da da, gamitin mo ang yong common sense, di ka na baby is all i want to say to you.

lol

ASWANG, PULITIKO at BOTANTE

Noong isang araw, napanood ko ang isang episode ng Juan Dela Cruz, palabas sa Channel 2.

Ang sabi ng isang karakter na tumutugis sa mga aswang, “Hwag kang matakot sa mga aswang kung malakas ang kanilang atungal dahil malayo pa sila. Matakot ka kung tahimik o di na sila maingay kasi nasa paligid na sila at handa nang umatake.”

Sa ngayon, panahon nang eleksyon, di ba ganon din ang nangyayari? Habang nagngangapanya pa lang, halos buong barangay ay nabubulabog sa atungal na gawa ng mga PULITIKO. Ngunit, kapag nahalal na, napakatahimik at halos wala ka nang marinig sa kanila.

Sa mga botante, dapat ninyong tandaan; totoong dapat kayong matakot kung ang iniluklok ninyo sa pwesto ay nanahimik na. Tulad nang binaggit ng karakter sa palabas na Juan dela Cruz, matakot kayo kung tahimik at wala ng ingay ang mga aswang dahil nasa paligid na sila, handa nang umtake at lamunin ang biktima.

Kaya ngayon pa lang, kilatising mabuti, mag isip-isip at gamitin ang sentido kumon kung sino ang pagkakatiwalaan ninyo nang inyong napakahalagang BOTO. Dangan kasi, baka aswang imbes na tunay na lingkod bayan ang inyong maipwesto.

Kayo rin, baka maubos ang inyong lamang loob. LOL

May nagtanong, papaano daw ba malalaman kung aswang at di tunay na lingkod bayan ang tumatakbo? Aba, kayo ang makakasagot nyan? Hangga ngayon ba di pa alam ang mga aswang at tunay na lingkod bayan? NAMAN!!

HALer! Magpatuka ka na lang kaya sa King Cobra o kaya, Ipakain mo na lang ang sarili sa buwaya! At least magkakaroon ka ng silbi sa earth.

LOL!

– Sulating walang kwenta, Abril 5, 2013

Why did Kaiju, the monster in Pacific Rim poop in Manila?

Kaiju Pooped in Manila - Pacific Rim

Kaiju poopin in Manila.

On Good Friday, March 29,2013, ABS-CBN posted this news – Netizens on Pacific Rim’ photo: Why dirty Manila?

Part of the news says, “A still from Hollywood movie “Pacific Rim” showing a pile of sea monster excrement in Manila has again awakened indignation from Filipinos online, who say filmmakers abroad should stop focusing on the “ugly” side of the Philippines.”

As usual, the Pinoys are always ready to say their piece and defend the mother land, Holy week man o hindi.

As for me, I was only wondering about the reason or reasons why Kaiju poopped in Manila.

So,  what are my thoughts on why Kaiju ‘excremented’ (may ganito bang word? – lol) in Manila?

I could only think of two.

Kaiju drank the polluted water of Manila Bay. Gusto nya ‘OXYGINATED’ or ‘HYDROGENATED’ water. may ganon? lol

Kaiju swallowed MORE thrash than he could imagine. NAIMPATSO.  Although NOT surprised about the chances of swallowing plastic and other trash, Kaiju was amazed at the volume of thrash and by the way Pinoys destroyed Manila Bay and our seas.

Napikon sya kasi hindi nya akalain na sasagutin nya si Manny Villar – Nakaligo ka na ba sa dagat ng basura? YAK!

He met with some Pinoy politicians and officials.  The pinoy politicians and officials told Kaiju that if he wants to stay in Manila, he must pay them ca$h or in kind (tons of precious metals) through their brokers outside the Philippines. When Kaiju violently refused, the pinoy politicians and officials simply asked for a photo ops. The pinoy politicians and officials thought that being with Kaiju is a the BIGGEST and BEST pogi point  they could ever have. The Pinoy media(s) and those other(s) looking for ‘sensation‘ on Holy week would be all over them and their faces with Kaiju could be seen everywhere. PerPek!

He saw the real faces of the EPALs and the trapos. He could not stomach their ITSURA in the  posters and tarpaulins posted everywhere in the streets of Manila. 

Oh, I am sorry, I thought I had only two.

LOL.


Categories